खरी नाती - खरी दोस्ती

सशाच्या गतीने होता प्रगती

चिकटून बसती स्वार्थी नाती

मैत्रीच्या मुखवट्याखाली

दडून असते कपटी दोस्ती

खोटी वाहवा स्वार्थासाठी

वाईट घडण्याची प्रतिक्षा मोठी

ठेवून अंधारात तुम्हाला

बदनामी पसरवती खोटी

समाजातही अनेक नमुने

हेच हवे असते त्यांनाही

खोट्यालाही खरे मानूनी

तुम्हास दोषी म्हणूनी पाही

स्वभाव तुमचा सरळ अन् साधा

कपट तुम्हाला उमजत नाही

स्पष्ट सडेतोड भुमिकेमुळे

विरोधक तुम्हाला पाण्यात पाही

नियत असता स्वच्छ हो तुमची

रचते खेळी अशी नियती

घटना घडवती निरनिराळ्या

दूर जाती मग कपटी नाती

पुन्हा नव्याने कासवगतीने

प्रगतीपथावर पाऊल पडते

चांगले वाईट उमजूनी येते

आयुष्य तुम्हास असे घडवते

आनंदात होते आनंदी

दुःखात तुमच्या जे हिरमुसती

अशीच नाती मानावी आपुली

तिलाच मानावे खरी दोस्ती

✒️ K. Satish

निरागस भेट

पाहुणे आले घरात

आले छोटे छोटे बाळ

बाळासंगे जुळली आमची

सुंदररितीने नाळ

सुंदर होती कांती तिची अन्

सुंदर होते हसणे

निरागस त्या बाळाला

नव्हते माहित रूसणे

तहानभूक आम्ही हरलो

विसरुन गेलो धकाधकीला

खेळवून बाळाला

झाला हर्षानंद मनाला

परतून जाताना

बाळालाही रडू त्या आले

राहायचे होते अजून त्याला

असे वाटू लागले

भेट कधी होणार पुन्हा

मना लागली आस

आजचा दिवस आमच्यासाठी

बनून गेला खास

✒ K. Satish

हो...मी विद्रोही

 म्हणते कोणी विद्रोही मजला

म्हणते कोणी वेडा

मुखात कटू पण सत्य बोलतो

जसा औषधी काढा

इथे नित्य स्तुतीची आस

मोठेपणाचा सर्वांना ध्यास

पचेल कैसे कडवे बोल हे

म्हणूनच माझा साऱ्यांना त्रास

सत्तेला मी जाब विचारतो

प्रस्थापितांशी निर्भीड भिडतो

नियंत्रणात ना येतो त्यांच्या

म्हणूनच त्यांचा दुश्मन ठरतो

सामाजिक न्यायासाठी अन्

अन्यायाला गाडण्यासाठी

सदा राहतो मी कार्यरत

जनजागृती करण्यासाठी

पचत नाही हे धनदांडग्यांना

चिखलफेक माझ्यावर करती

बदनामी माझी करण्याला

षडयंत्र ते नित्य हो रचती

पडत नाही हो फरक मलाही

जगणे माझे असे स्वाभिमानी

रचा कितीही तुम्ही षडयंत्र

तुमची नियतच असे बेईमानी

धोरणे माझी पक्की आहे

सत्यवदनाला नाही डरावे

अन्यायाचा परीघ मोठा

तरीही त्याला पुरून उरावे

✒ K. Satish

सलाम संविधानाला

संविधान संविधान संविधान

आहे तो आमचा स्वाभिमान

तोच सर्वश्रेष्ठ ग्रंथ आमुचा

आहे तो भारत देशाची शान

एकसंघ भारत याच्यामुळेच

स्वातंत्र्य रंगांचे यामुळेच

विविधतेत एकता याच्यामुळेच

समान न्याय-कायदा याच्यामुळेच

यात नियम स्त्रियांच्या हक्कांचे

माणसाला माणूस बनवण्याचे

न्यायासाठी लढा देण्याचे

सत्तेला जाब विचारण्याचे

राजकारणी अन् सारे अधिकारी

कर्तव्यात कसूर करतात

अन् मग अशा महान ग्रंथाला

कमजोर करण्याचे पाप करतात

हा ग्रंथ आहे भारताची शान

वाढवला जगी भारताचा मान

पालन करूनी आपण याचा

हृदयापासून करूया सन्मान

✒ K. Satish

सरमिसळ

एक एक पदार्थ चावून खावा

आनंद त्याचा अविरत घ्यावा

प्रत्येकाचीच लज्जत भारी

स्वतंत्र चवीचा आस्वाद घ्यावा

गोड, तिखट, आंबट, कडू

महत्त्व प्रत्येक चवीचे

प्रत्येकाचा आस्वाद घेऊनी

हट्ट पुरवायचे जिभेचे

परंतु हट्ट पुरवतानाही

नियम घालून द्यायलाच हवे

जिभेला आनंदी करता करता

पोटाला पचेल तसेच खावे

कधीतरी होते गफलत आणिक

सरमिसळ होते साऱ्यांची

नको ते होते एकत्र अन्

पंचाईत साऱ्याला पचवायची

अन् मग शरीर-स्वास्थ्य बिघडते

जिभेचे चोचले तिलाच नडते

अन्न जे पोटात पचले नाही

हळूहळू ते तिथेच सडते

असेच झालेय राजकारणाचे

कोणी कुठेही पळतो आहे

तत्त्व, निष्ठा अन् लाज सोडूनी

इतर पक्षात विरघळतो आहे

या साऱ्यांची सरमिसळ अन्

वाट लागली देशाची,

यांनी भरली घरे स्वतःची

दयनीय अवस्था जनतेची

जनतेच्या पैशाने जगती

हे तर सेवक जनतेचे

अफाट कर वाढवूनीदेखील

धिंडवडे अर्थव्यवस्थेचे

यांची सरमिसळ अन् भेसळ

लोकशाहीला पचली नाही

सत्तेची अधाशी भूक ही

जनतेलापण रूचली नाही

जनतेनेही शहाणे व्हावे

आपले सेवक यांना मानावे

नेत्यांना वठणीवर आणूनी

लोकशाहीला प्रबळ करावे

✒ K. Satish

चार दिवस असत्याचे

दीप उजळले, प्रकाश झाला

अंधारावर केली मात,

तसेच व्हावे सत्यही उज्ज्वल

असत्याचा व्हावा घात

असत्य पळते भरभर भरभर

करी बोभाटा चोहीकडे,

जगास सांगे मीच खरा

सत्याचे काढी वाभाडे

खोटे नाटे मिथ्य पसरवूनी

भोळेपणाचा आव आणती,

सत्याला त्या जेरीस आणूनी

बदनामी ते त्याची करती

शांत समंजस सत्याला

नाही सवय बोभाट्याची,

निमूटपणाने सहन करी तो

खोटी अवहेलना स्वतःची

अनेक चेहरे समोर येती

छुप्या अशा दुश्मनांचे,

असत्याला साथ ते देती

ऐकत नाही सत्याचे

या काळामध्ये त्रास सोसूनी

सत्यही होई कठोर फार,

काळ बदलता बोथट होई

कपटी असत्याची हो धार

कितीही धावले असत्य भरभर

अखेर होई सत्याचा विजय,

मरणयातना सोसूनी करते

सत्य असत्याचा पराजय

सत्य असत्याचा पराजय

✒ K.Satish

फसवा अर्थसंकल्प

खिसेकापूने खिसा कापला

तरीही नाही कळले मला

देतो म्हणूनी काढून घेणे

असे ही मोठी अजब कला

समस्यांच्या जाळ्यामध्ये

अडकवूनी ठेवली जनता

गांगरला हो करदाता

हसला तो कण्हता कण्हता

आस लावूनी बसला होता

पडेल पदरी काही

पदरी पडले की गमावले

कुणास कळले नाही

ज्यांनी आखले गणित सारे

बेरीज वजाबाकीचे

फसवूनी टाकले गणित त्यांनी

देशाच्या प्रगतीचे

खेळ मांडला गरिबीचा

आघात महागाईचा

हळूहळू हे करती बंद

मार्गही तो बचतीचा

कमवा तुम्ही अन् द्या आम्हाला

भूक यांची मोठी

नेहमी देती जनतेला हो

आश्वासने हे खोटी

तुटपुंजे ते ज्ञान हो यांचे

दुबळी जिद्द सचोटी

झोळी यांची नेहमी फाटकी

नियत यांची खोटी

आयत्या बिळावर नागोबासम

बसले जनतेच्या पैशावर

वाटचाल यांनी चालवली

अधोगतीच्या रस्त्यावर

आतातरी व्हा शहाणे अन् पहा

याकडे गांभीर्याने

अन्यथा अविरत गावे लागेल

असेच हे रडगाणे

असेच हे रडगाणे

✒ K. Satish

झुंज संकटांशी

दुःखाचा तो डोंगर मोठा

माझ्या नशिबी आला होता,

घावावरती घाव घालूनी

मला चिरडूनी गेला होता

जिद्द, चिकाटी, जबाबदारी

या सार्‍यांच्या मदतीने,

नवी उभारी घेण्या उठलो

मीही नव्या उमेदीने

मान देऊनी परिस्थितीला

पुढे पुढे मी चालत गेलो,

जेव्हा मिळाली अवचित संधी

सोने तिचे मी करू लागलो

अडचणी हे तर सत्य जगीचे

नाही कुणाला चुकलेले,

पाहिले हतबल किती जीव मी

प्राणाला हो मुकलेले

आयुष्याचा रस्ता कठीण

सुकर त्याला हो करायचे,

अंतिम रेषा गाठण्याआधी

संकटांना पुरून उरायचे

हार मानूनी जगणे हे तर

मृत्यूसमान असते हो,

पृथ्वीतलावर त्या व्यक्तीला

मुळीच किंमत नसते हो

✒ K. Satish

उर्मी न संपणारी

वाट पाहे कोणी

माझ्या संपण्याची,

तळपूनी मी पुन्हा

उभा समोरी आहे

व्यस्त होतो थोडा

व्यापात दुसर्‍या मी,

वाटले कुणाला

मी संपलोच आहे

आहे अजून बाकी

ते ॠण जीवनाचे,

असा कसा बरे मी

हार मानणार आहे

झगडणार आहे

मी दुष्ट प्रवृत्तींशी,

आत्मविश्वास मनी

माझ्या अजूनी आहे

थोडा मागे सरलो

दोन पावले मी,

कारण झेप मोठी

मजला घ्यायची आहे

डाव दोन घडीचा

खेळायचा असा की,

वाटावे नियतीला

बंदा सच्चा आहे

असेच संपण्यापरी

इतिहास घडवण्याची,

अदम्य जिद्द मोठी

माझ्या मनात आहे

✒ K. Satish

चमच्यांच्या राजाची वाताहत

खोट्या स्तुतीतं रमला राजा

चमच्यांच्या गराड्यातं,

लाळ घोटीत, तुकडे वेचीत

चमचे रमले गुणगानातं

याची चुगली, त्याची चुगली

चमचे करती दिनरातं,

कर्तव्य विसरूनी राजा गुंतला

मूर्खपणाच्या खेळातं

कपटनीतीचा खेळ मांडिला

युद्धनीती तो विसरूनी गेला,

प्रजेचा तो पालक परंतु

त्यांनाच आता छळू लागला

सहनशक्तीचा अंत होऊनी

प्रजेमध्ये मग पेटले बंड,

कपटी चमचे अन् राजाविरूद्ध

साऱ्यांनी थोपटले दंड

एकजुटीने साऱ्यांनी मग

सत्ता उलथवली राजाची,

चमच्यांनीही साथ सोडली

झाली फजिती राजाची

झाली फजिती राजाची

✒ K. Satish